همزمان با شصتمین سالگرد کودتای 28 مرداد جامعه اطلاعاتی آمریکا به کودتا علیه ایران در سال 1332 آشکارا اعتراف کرد. بر اساس این اعتراف٬ آژاکس اسم رمزی بود که سازمان مخوف سیا از آن برای اشاره به توطئه علیه مصدق استفاده می‌کرد و در هر مرحله آن همدستان آمریکا در ایران نقش بسزایی ایفا می‌کردند.پایگاه اطلاعاتی «آرشیو امنیت ملی» که بر اساس «قانون آزادی اطلاعات» به اسنادی دست یافته بود که بخشی از «نبرد برای ایران» (گزارش داخلی که در اوایل دهه 1970 میلادی توسط مورخان سیا تهیه شده بود) است، اقدام به انتشار آنها کرد.
این سند برای اولین بار در سال 1981 منتشر شده بود اما بیشتر بخش‎های آن -از جمله بخش سوم که با عنوان «فعالیت پنهانی» به تشریح کودتا می‎پردازد - سانسور شده بود.
بیشتر این بخش همچنان مکشوف نشده است اما نسخه جدید برای اولین بار اعتراف می‎کند:«کودتای نظامی که باعث سرنگونی مصدق و کابینه جبهه ملی وی شد، تحت رهبری سیا و به عنوان یک بخش از سیاست خارجی آمریکا صورت گرفت».
جمله فوق بخشی از سند منتشر شده، است. در قسمت دیگری از آن آمده است که خروج از ایران، خطرِ «باز شدن راه برای حمله شوروی» را بوجود می‎آورد و «آمریکا را به این نتیجه رساند تا TPAJAX را برنامه ریزی و اجرا کند».

نقشه های کودتا(مرحله اول :به راه انداختن تظاهراتی گسترده در تهران بین ساعت 6 تا 10:30 صبح - این مرحله چهار گروه از اوباش اجرا می‌کنند.مرحله دوم :ورود نظامیان و عوامل سری در برنامه بین ساعت 10 صبح تا 3 عصر – در این مرحله پلیس، نیروهای ارتش و عوامل اطلاعاتی وارد عمل می‌شوند. در این مرحله سه نقطه هدف وجود داشته. در نقطه اول در میدان ارک، بین ساعت 12 تا 1:30 اداره تبلیغات، وزارت کشور و وزارت امور خارجه اشغال می‌شود. نقطه دوم میدان بهارستان است. در این منطقه بین ساعت 10 تا 11، دفاتر چند حزب و روزنامه به آتش کشیده شده و تخریب می‌شود. میدان توپخانه سومین هدف است. تالار شهر، تلگراف‌خانه، شهربانی و دژبانی بین ساعت 11:30 تا 15 در این منطقه اشغال می‌شوند.مرحله سوم:رود تانک‌ها و تصرف آن‌ها به دست نیروهای حامی شاه بین ساعت 5 صبح تا 2:30 عصر – در این مرحله، سه تیپ ارتش تانک‌های خود را به میدان می‌آورند، تا نیروهای حامی شاه آن‌ها را به تصرف خود درآورند. قرار است 24 دستگاه از تانک‌ها به کنترل عوامل کودتا درآید.

مرحله چهارم : دستیابی به اهداف تعیین‌شده بین ساعت 2 تا 7 عصر – در این مرحله، نیروهای کودتا بین ساعت 2 تا 4 رادیو را به تصرف درمی‌آورند. زاهدی در حالی که کودتاچیان به سمت خانه دکتر مصدق حرکت کرده‌اند، بین ساعت 4 تا 5 به عنوان نخست‌وزیر جدید خطاب به ملت از رادیو ملی نطق می‌کند و نهایتا در ساعت 7 عوامل کودتا خانه مصدق را گرفته و وی را وادار به فرار می‌کنند.

«TPAJAX» اسم رمزی بود که سیا برای نقشه سرنگونی برگزیده بود که تمام مراحل آن با همکاری افراد محلی صورت گرفته بود. مراحل مختلف آن شامل:
1- استفاده از تبلیغات و پروپاگاندا برای تضعیف سیاسی مصدق.
2- راضی کردن شاه به همکاری.
3- رشوه دادن به اعضای مجلس.
4- سازماندهی نیروهای امنیتی.
5- برانگیختن اعتراضات و راهپیمایی

این اعتراف که بیش از نیم‌قرن طول کشیده است تا به مرحله بیان برسد، بر مردم ایران امری موهوم و پنهان نبوده است و در طول این مدت همواره آمریکا در برخورد با اولین جنبش ملی مردم ایران متهم بوده است. در این رابطه چند نکته قابل تأمل است:

۱ـ یکی از نکات شگرد افشاگری علیه خود این است که مسائل مهم‌تری که در آستانه آشکارسازی و فهم عمومی است به زیبایی و ظرافت از دیدگان عمومی پنهان شود؛ در ماه‌های اخیر آمریکا جنایات‌های متعددی در زمینه اجتماعی با تحریم‌های بی‌سابقه در زمینه دارو و درمان علیه جمهوری اسلامی مرتکب شده است و با این شیوه درصدد است که جنایات فعلی خود را پنهان کند.
۲ـ تأکید بر «خود افشاگری» نوعی حربه برای ایجاد اعتماد در طرف مقابل است. در این روش پس از آنکه بیمار علیه خود به افشاگری می‌پردازد، منتظر درمان توسط پزشک می‌ماند. گویا در اینجا ایران که همواره متهم بوده است اکنون به‌عنوان درمانگر به بازسازی ارتباط با بیمار خود می‌پردازد تا وی را درمان کند. در این شیوه از درمان  یک نوع فریب نهفته است که تمارض وجه اصلی آن است.

۳ـ ایجاد نوعی خوش‌بینی کاذب بین ایرانیان از دیگر اهداف این اقدام است. در این روش تلاش می‌شود که اعتماد مردم ایران به آمریکا کسب شود، بدون اینکه بخواهند از مردم ایران در زمینه جنایت‌های جدید سخنی به میان بیاورند یا عذرخواهی کنند.
۴ـ آمریکا در تلاش است که میان انقلاب اسلامی و سایر جنایت‌هایی که پیش از انقلاب در حق مردم ایران داشته است فاصله بیندازد و اقدام خود را در زمینه کودتای ۲۸ مرداد یک اشتباه تاریخی قلمداد کند و سایر فعالیت‌های ضد ایرانی خود را به‌عنوان خطای ملت و نظام ایران معرفی نماید.
ممکن است در آینده این شیوه اعتراف آمریکا به‌عنوان برگ برنده‌ای از سوی جریان‌های غربگرا برای باج‌گیری از نظام مطرح شود، اما اعتراف آمریکا به اشتباه که مربوط به نیم‌قرن پیش است، قطعاً نمی‌تواند تغییری در مواضع ایران نسبت به آمریکا ایجاد کند، مگر اینکه آمریکا به سایر اشتباهات و جنایت‌های خود در حق مردم ایران اعتراف کند و هزینه آن‌ها را بپردازد.