با گسترش رسانه هاي جديد ژن فرهنگي ايراني ها تغيير منفي كرده است و در حالي كه مهمترين منبع نشر علم در جهان مسلمانان و ايرانيان بودن امروز به مدد گسترش رسانه هاي ديجيتال سطح مطالعه مردم زياد كه نشده كمتر هم شده،اگر در گذشته شايد يكسال طول مي كشيد كه يك كتاب به دست محققي برسد امروز اين زمان به كمتر از نصف يك ر.ز كاهش يافته است.اما همچنان كمتر كتاب مي خوانيم بيشتر مي بينيم تا مي خوانيم!
اولین نمایشگاه بین‌المللی کتاب توسط مسلمانان، حدود قرن دهم میلادی در بغداد تشکیل شد. «پیش کتاب‌فروش‌ها» اسم بازار کتاب‌فروش‌ها در بغداد بود که در ناحیه‌ی «باب البصره» واقع بود و در حدود یک‌صد مغازه و غرفه‌ی کتاب‌فروشی در آن وجود داشت. علاقه‌مندان به کتاب، نویسندگان، مترجمان، خط‌نویسان و کتاب‌داران هر سال در این‌جا تجمع کرده و همدیگر را ملاقات می‌کردند.
در این‌جا بود که فیلسوف، شاعر، نویسنده و عالم از ایران مصر و اسپانیا در کنار یکدیگر به جست‌وجوی کتاب‌های جدید می‌پرداختند و همین جا بود که دیگران به دنبال مجلات کهنه و قدیمی بودند.
در این‌جا و در همین زمان بود که ابن‌الندیم، کتاب‌فروش و دانشمند معروف و مؤلف کتاب «الفهرست» از مهمانان و دوستان خود پذیرایی می‌کرد و با آن‌ها به گفت‌وگو می‌پرداخت.
قرن‌های بعد شغل کتاب‌فروشی همراه شغل داروفروشی (به علت پیش‌کسوتی مسلمانان در علم پزشکی و داروسازی) از سرزمین‌های اسلامی به اروپا انتقال یافت.
اغلب حاکمان اسلامی و ایرانی آن زمان همه کتاب‌دوست بودند. علاوه بر کتاب‌خانه‌های معمولی، کتابخانه‌های اختصاصی حکام و فرمان‌روایان، خزانه‌ی علمی و هنری آن‌ها را تشکیل می‌داد.

دانشمند آلمانی دکتر زیگرید هونکه در کتاب «فرهنگ اسلامی در اروپا» می‌نویسد «یک کتاب‌خانه‌ی متوسط خصوصی یک فرد مسلمان در قرن دهم میلادی، تقریباً بیش از جمع کل کتاب‌های کتاب‌خانه‌های اروپا کتاب داشت.» این عشق به کتاب و مطالعه بود که تمدن اسلامی- ایرانی را رونق بخشید و امروز نیز این عشق به کتاب و مطالعه است که می‌تواند آن پیش‌کسوتی قرون گذشته را بار دیگر احیا کند.